Humor als interventie in de zorg

In de ouderenzorg heb je veelal te maken met mensen die chronisch ziek zijn. Niet per se om heel vrolijk van te worden. Een serieuze aanpak ligt dan voor de hand. Maar een lichte en humoristische aanpak kan lucht en licht geven. Lachen is fijn en gezond en dat is wetenschappelijk bewezen. Laat dit artikel je op ideeën brengen.

No protocol

Het lastige van humor is dat het bij jou moet passen (anders voelt het heel gek), bij de ander en bij de situatie. De voorbeelden zijn dus niet geschreven om 1 op 1 over te nemen, maar om jou te inspireren om meer humor in jouw zorg te brengen.

 

Goedemorgen prinses!

Mijn oudste dochter heeft als arts in opleiding net een zorgstage afgerond op een afdeling PG. Pittig was het, maar ook mooi. Ze vertelde over haar begeleider Jeffrey die met heerlijk Surinaams accent als een zonnetje de bewoners wakker maakt: Goedemorgen prinses, goedemorgen sunshine! De reactie op zijn vrolijke begroeting is veel positiever dan op de andere, meer neutrale medewerkers.

Gekkigheid

Mevrouw de C. was een eenzame dame met een batterij aan chronische ziektes, waardoor ze het huis eigenlijk niet meer uitkwam. Ze had een groot huis, waar het warm en donker was. Haar ene dochter was overleden en de ander woonde in het buitenland. We hadden een klik. Mevrouw Z. hield van mooi: mooie kleren, mooie spullen in huis. Ik vertelde haar dat ik in de uitverkoop een badpak had gekocht. “O kind, daar hield ik ook zo van, de uitverkoop,” vertelde ze me.

De volgende dag was ik aan het eind van mijn dienst bij haar. In mijn tas het badpak. Verrassing!  Ze heeft het er nog maanden over gehad. Ze had genoten van mijn ‘modeshow’.

Beetje absurditeit

Meneer B. heeft Parkinson en de medicijnen werken steeds minder goed. Eten wordt daarmee knap lastig. Van de week wou het eten helemaal niet lukken, maar hij wilde het per se zelf blijven doen. Ik gaf aan dat zijn vork vandaag enorm eigenwijs was. Je zag hem in een flits denken. “Hoe kan een vork nou eigenwijs zijn?” Toen brak een glimlach door en gaf hij zijn vork aan mij.

Spontaan of niet?

Humor ontstaat vaak spontaan. Je speelt in op een situatie die zich voordoet. Dat kun je niet voorspellen en dus de humor ook niet. Maar het helpt wel als je je voorneemt om vandaag een onsje (of twee!) meer humor in je zorg te leggen. Dat je op zoek gaat naar iets grappigs of iets absurds. Zodat je een glimlach bij al je cliënten brengt, net als Jeffrey met zijn “goedemorgen Prinses!”.

Hoe pas jij humor toe?

Vertel hieronder jouw grappigste, ontroerendste of gekste grap en win het boek Humor als verpleegkundige interventie van Marcellino Bogers.

 

Share

Comments

  1. Ja humor werkt….maar heel veel anders ook. Is altijd even zoeken….dat doe ik graag samen met de ander als miMakker. Clown in contact. Regie bij de ander…altijd weer anders.

  2. Ik heb lang met mensen met een visuele beperking gewerkt. Sommige van deze mensen hadden braille geleerd. Zo kwam het dat op een gegeven moment iemand komijnekaas (met pitjes) braillekaas (met puntjes dus) noemde. Die hielden we erin!!

  3. Chantal Bergs-Boyd zegt:

    Ik werkte in de wijk en had een cliënte die een alarm op de deur had. Als je binnen kwam dan moest je die met een knopje uit zetten. Maar een kabaal dat dat ding maakte!! Als je bij haar, na de avondzorg weg ging dan moest het alarm weer aan gezet worden. Ik noemde het ding “het gillertje”, tot groot plezier van mijn cliënte. Ik ben al meer dan een jaar weg uit de wijk maar van collega’s hoor ik nog steeds dat ze elke dag weer moet lachen om haar “gillertje” en dat mijn collega’s de naam hebben overgenomen.

  4. Tiny lebens zegt:

    Met humor neem je de scherpste kantjes weg!

  5. Andijo zegt:

    Mijn vader woont in een verpleeghuis en dementeert, maar gelukkig heeft hij zijn humor nog steeds en geniet hij van de dvd’s van Laurel en Hardy en Charlie Chaplin, die wij voor hem kochten. Toepassen van humor én muziek zijn belangrijke zaken, waardoor dementerenden wat ‘opgewekter’ kunnen worden.

Geef je mening

*

Share