welkom bij elearning made easy

Praktijkgerichte betaalbare e-learningoplossingen
voor de ouderenzorg en gehandicaptenzorg

Praktijkgerichte betaalbare
e-learningoplossingen
voor de ouderenzorg en gehandicaptenzorg

Regelmatig krijg ik de vraag hoe e-learning verschilt van een klassikale les. Natuurlijk, er staat geen docent voor je, maar wat betekent dat nu? Ik maak dan graag de vergelijking met een knikkerbaan.

De knikkerbaan is het leerpad en de cursist de knikker. Doel is dat de cursist soepeltjes het eindpunt bereikt, onderin het bakje van de knikkerbaan.

Cursist doorloopt zelfstandig lesstof

knikkerbaanWaarin e-learning natuurlijk verschilt ten opzichte van klassikaal is dat die knikker zelfstandig de knikkerbaan af moet rollen. Terwijl de cursist in een klaslokaal de docent ziet en de cursist de docent en de andere cursisten. Als de cursist klassikaal vastloopt in de knikkerbaan of de cursist rolt de knikkerbaan uit, dan zijn de docent en andere cursisten bij de hand om te zorgen dat het knikkertje toch weer in de knikkerbaan komt en de knikkerbaan afrolt.

Bij e-learning gaat het erom dat de knikker zelfstandig die hele knikkerbaan afrolt. Dat stelt dus eisen aan je knikkerbaan, oftewel aan het leeraanbod dat je doet. Namelijk dat je knikker onderweg niet blijft steken. En blijven steken kun je dan hier zien als niet te veel stof ineens, want dan ‘whoop’ rol je die knikkerbaan uit als knikkertje. Maar ook dat er geen vraagtekens bij de cursist zijn. Want vraagtekens kunnen zo ophopen dat de cursist niet meer verder rolt en zegt “nu begrijp ik het niet meer, ik log uit en ik kom niet meer terug”.

Het knikkertje van de cursist moet blijven rollen. Hoe doe je dat?

Maak de knikkerbaan niet te steil

Ik denk dat een veel gemaakte fout is in e-learning dat de lesstof te moeilijk is voor cursisten. Ik haal altijd graag het voorbeeld aan: als je iemand wilt leren koken dan moet je niet gelijk verwachten dat iemand een kerstmenu voor 15 personen met 7 gangen maakt. Dan kun je beter zeggen: maak een simpele pasta met een salade, dat is al moeilijk genoeg.

Op het moment dat je te veel verdiepende lesstof in een basiscursus stopt, dan wordt je knikkerbaan te steil, dan rolt de cursist uit de knikkerbaan – het gaat te hard, het is te moeilijk – en ook dan komt het knikkertje niet onderaan in het bakje.

Grote hobbel aan het eind van de knikkerbaan

Een variant daarop is trouwens dat de cursist een toets krijgt na afloop, maar tussendoor niet heeft kunnen checken of zijn/haar kennis voldoende is. Dan lijkt het eindpunt van de knikkerbaan nabij, maar vliegt de knikker er toch nog uit.

Knikker rolt niet

Een knikkerbaan die niet steil genoeg is, heeft een cursist die niet leert. Ik bekijk regelmatig gratis e-learning en daarin zie ik bijvoorbeeld video’s waarin wel over het probleem wordt gepraat door deskundigen, maar dat zij geen oplossing bieden. Voor de cursist die verwacht iets te leren, kost het wel tijd, maar levert het weinig op. Of alle leerstof is weggestopt in tips en/of foto’s met te veel informatie. De knikker die geen vaart maakt, geldt ook als de voorkennis van de cursist hoger is dan vooraf werd aangenomen. Het enige voordeel dat de cursist dan van e-learning heeft, is dat hij/zij er snel doorheen kan gaan.

Te weinig afwisseling in de knikkerbaan

Voor de aardigheid kun je eens kijken op Youtube naar knikkerbanen en dan zie je direct het belang van afwisseling in de knikkerbaan. Ik weet niet of je je nog zo’n houten knikkerbaantje van vroeger herinnert, maar daar zit dan zo’n belletje in; bij wat geavanceerdere knikkerbanen kun je ook bochtjes bouwen of wachtstationnetjes en zijbaantjes. Zeker bij een langer leertraject zul je afwisseling aan de cursist moeten bieden, dus niet alleen maar tekst, maar ook interactieve elementen, vragen, audio en video. Anders wordt de knikkerbaan saai en is het hard werken voor de cursist om het eindpunt te halen.

Doe aan verwachtingsmanagement

En een laatste punt: doe aan verwachtingsmanagement. Wat gaat er gebeuren? Hoe lang is dat baantje eigenlijk? Wat gaat hij onderweg tegenkomen? Wat wordt er van hem verwacht en binnen welk tijdbestek? Ik deed zelf laatst een onlinecursus over Facebookmarketing. Ja, en dat dúúrde allemaal… Ik had de indruk gekregen dat de cursus voor mij klaar stond en uiteindelijk werd ‘ie met heel veel horten en stoten in 2 maanden tijd opgeleverd. Wat maakte dat ik met leren stopte en me daar oncomfortabel bij voel (iets met duur geld, vinden dat ik het toch moet doen).

En dat geldt niet alleen voor mij, iedere cursist vindt het prettig als de verwachtingen duidelijk zijn. Dat helpt om dat knikkberbaantje vervolgens ook in zijn geheel af te leggen.

Waarin verschilt voor jou e-learning ten opzichte van klassikaal? Ik hoor het graag in de reacties.

Meer lezen over e-learningontwikkeling? Lees bijvoorbeeld het artikel Waarom e-learning ontwikkeling zo *** duur is?.